|
Vrienden aller forums : verenigt u ! Dat was het motto waaronder Raymond zijn uitnodiging lanceerde om mekaar na langere tijd terug te zien.
De gekozen lokatie voor dit minitreffen was Bedburg Hau, op de Romeinse Strasse aan de Niederrein. Een voor ons onbekende regio.
Ingrid deed nog vlug een dutje na haar nachtdienst en rond de middag konden we dus op weg. De 240km gingen zonder veel problemen voorbij, waarbij het andermaal opviel dat het Nederlandse en Duitse asfalt toch wel vlotter berijdbaar zijn dan de Belgische polderbaanautostrades.
Rond 15u30u draaien we de grote camperplaats op. We zullen hier zeker niet alleen zijn want minstens 100 campers hebben al een plaatsje gevonden. De vriendelijke eigenaar wijst ons de weg naar de Belgische vlag waaronder de vriendengroep de volgende dagen zal huizen.
 Het ontvangstcomité staat al klaar en het weerzien is hartelijk. Het is nog wat vroeg voor de apero en na het bijpraten doen we nog een korte buurtverkenning. Rond Schloss Moyland zijn er meer dan 40 geocaches verstopt, dus pikken we er al eentje op, naast het felgele raapzaadveld, op amper 200m van de motorhome.
Aan de apero wordt er druk bijgepraat en voor we het weten zitten we te rillen van de kou en moeten we noodgedwongen naar binnen.
Vrijdag 14 mei
De vogeltjes maken me wakker. Kyra weet wat er volgt en volgt me op onze ochtendwandeling. Om 08u30 log ik zo onze tweede geocache, ook in de onmiddellijke omgeving.
 Beetje bij beetje ontwaakt het camperdorp en rond 10u30 voelt iedereen zich fit genoeg om een wandelingetje te doen. Guy sluit zich bij ons aan om een paar schatten te gaan zoeken, en het magische woordje "schat" lokt nog een vijftiental anderen mee op onze zoektocht. Het wordt een gezellige wandeling waarop een aantal caches wél en een tweetal niet gevonden worden.
Ach : het regent niet, het gezelschap is goed en de omgeving prachtig. Na 2 uurtjes en met 6,5km op de teller zijn we terug bij de motorhomes.
Ook Pascale en Wim, Benny en John en dames zijn ondertussen aangekomen en dus is er bijkletsronde nummer 2...
Cachen is voor ons een goed excuus om de regio te verkennen, dus trekken we er na de lunch op uit om rond de Voltaireweg wat te geosnuffelen. Zoals gebruikelijk is er succes en falen.
Bij de terugkeer staat de aperotafel terug klaar en we zijn geen van allen uitverteld, dus volgt opnieuw een gezellig samenzijn.
Zaterdag 15 mei
 Rond 10u30 worden we aan de camperplaats opgepikt door de gids die ons doorheen het domein van Schloss Moyland zal leiden.
Slot Moyland is een waterslot dat als kunstmuseum opengesteld wordt voor het publiek.
'Moyland' wordt voor het eerst genoemd in een historisch document uit 1307. Frederik I van Pruisen gebruikte het slot voor afspraakjes met Katharina Ryckers, een 17-jarig meisje uit Emmerik. In 1740 ontmoette zijn kleinzoon Frederik de Grote hier voor de eerste maal Voltaire. Rond 1860 werd het slot aangepast en kreeg het een neo gotisch uiterlijk. Het kasteel behoorde sinds die tijd toe aan de familie Van Steengracht. Het slot raakte bij het eind van de Tweede Wereldoorlog zwaar beschadigd, en het duurde lange tijd voordat er een oplossing gevonden werd om de ruïne weer op te  bouwen. In 1990 werd er een stichting opgericht. De baron Adriaan van Steengracht was naast de gebroeders Van der Grinten en de deelstaat de derde partij bij de oprichting van deze stichting.
Museum Schloss Moyland, Sammlung Van der Grinten, Joseph Beuys Archiv des Landes NRW werd in 1997 geopend, na een grondige restauratie en herinrichting, die door deelstaat, regio en gemeente gecofinancierd werd.
 In 2007 werd de restauratie van de noordtoren afgerond door het plaatsen van een torenspits op basis van het historische ontwerp van Ernst Friedrich Zwirner uit het midden van de negentiende eeuw.
Tijdens de historisch waardevolle en kunstige rondleiding krijgen we plots bezoek van de plaatselijke kasteelvrouw, die ons toch verdacht bekend voorkomt.
Eerlijk is eerlijk : deze freule misstaat maar een heel klein beetje tussen de andere kunst werken in de schitterende kasteeltuin....
Op de wandeling terug gaan we nog langs bij de plaatselijke plantenkwekerij.
We zijn hoogst verbaasd wanneer we de prijzen zien en beslissen om één en ander aan te kopen om een motorhometuintje aan te leggen.
 Na de lunch halen we onze tweewielers van stal en van de fietsdragers voor een tocht naar de Rijn. Van de uitbater kregen we een fotoroute van -op papier- exact 20km.
John gaat voor het betere kopwerk en loodst ons langsheen veilige fietspaden en mooie dijkland-schappen vakkundig tot bij de machtige stroom. Voor Kyra is het haar maidentrip met haar nieuwe dogmobiel. Ze is er toch niet helemaal gerust in en maakt dit ook een paar keer duidelijk.
 Het tempo is gezapig en de groep blijft mooi samen, sommigen wat geholpen door Duracell, andere volledig op eigen minifietskracht ! Goed gedaan !
Een bijzonder herkenningspunt onderweg is de kerncentrale van Kalkar. Althans : de gebouwen zijn er maar door het harde protest werd de nucleaire installatie nooit opgestart. Men heeft er dan maar een pretpark in ondergebracht.
Wanneer we aangekomen zijn bij kilometer 19, slaat er enige verwarring toe. Het is voor iedereen duidelijk dat we nog niet op 1km van de camperplaats zijn, maar waar dan wel ? De fotoroute brengt geen soelaas meer, de GPS gelukkig wel. De 7km die de GPS aangeeft als resterende afstand ziet iedereen nog wel zitten en na een korte pitsstop peddelen we de laatste loodjes.
Bij tutatis (rare jongens die Romeinen) : dat pintje aan de aankomst smaakt !
 En zoals het de dappere Galiërs betaamt, wordt de overwinning op de Romeinse kasseien afgesloten met een feestelijke aperitiefsessie.
Een aantal moedigen hebben zelfs nog genoeg krachten over voor een aansluitend partijtje petanque !
Zondag 16 mei
Na het verorberen van de aan huis gebrachte knapperige broodjes en kolossale croissants, gaat ieder een beetje zijn eigen weg. Sommigen plannen vroeg te vertrekken, anderen blijven hangen.
Ingrid, Kyra en ik gaan de rest van de Voltaireweg verkennen waar een twintigtal caches langs het parcours verstopt ligt. Het is moeilijk vertrekken vanwege de babbeltjes hier en daar en uiteindelijk is het al 10u30 wanneer we op pad gaan voor de tocht van een goede 10km.
 Tja, we vergaten natuurlijk dat geosnuffelen niet hetzelfde is als gewoon wandelen. De 10km werden er 12 en we deden er al zoekend bijna 4,5 uur over.... Sommige caches waren dan ook wel écht ver van de boswegeltjes verstopt (zie hiernaast).
Onderweg kwamen we Pascale en Wim tegen die ons wisten te vertellen dat iedereen ondertussen al vertrokken is en ongerust was omdat we zo lang wegbleven.
 Wanneer we rond 15.00u terugkomen bij ons huis op wielen, blijken wij inderdaad nog de laatsten van de Belgische Mohikanen te zijn.
Op de immense camperplaats staan alles bij elkaar amper nog een tiental motorhomes.
We versterken de inwendige mens, genieten nog wat van het zonnetje, doen nog een dutje, en dan is het tijd om hebben en houden in te pakken, inclusief onze plantentuin.
Rond 20.00u zijn we thuis en is het frietjestijd. Het gras is gemaaid, er is lekkere rabarberconfituur en de nieuwe fiets (Robin zijn fiets werd dit weekend gestolen uit onze tuin) blijkt goed gekozen.
Einde goed, alles goed !
Het was een mooi weekend met oude en nieuwe vrienden. Zo hoort het en we kijken al uit naar een volgende ontmoeting !
klik HIER voor de volledige fotoreportage
  
| 
