Homepage

 

Wij

 

De motorhome(s)

 

Reizen

Overzicht per land

Reisverslag

Overzicht per jaar

 

Allerlei

 

Contact

 

Gastenboek

 

Links

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reisverslag

                

 

14-17 februari 2010 : van Bergues tot Berck

 

klik HIER  voor de fotoreportage 

 

 

Op Valentijnsdag vertrekken we voor een vierdaagse naar het Noorden van Frankrijk. Als windrichting heeft Ingrid Le Touquet Paris-Plage aangegeven.

Om mijn geliefde het koken te besparen, heb ik een tafeltje gereserveerd bij het “Hof van Commerce”. Het is een adresje dat ik heb gevonden op campersite. We zitten hier nog in België, maar wel op een boogscheut van Frans Vlaanderen.

De inrichting van het establissement is op zijn minst verbazingwekkend. Overal mermorabilia, kitch en antiek. Van pispot tot keurslijf, van de maagd Maria tot Boudewijn en Fabiola boven het toilet.

De bazin is een straffe madam en de baas en zoon beenhouwers. Vandaar dat je hier voornamelijk komt voor het “breugelfestijn” met zo’n 35 soorten zelfgemaakte charcuterie. Balletjes, hersentjes, kopvlees en andere huisgemaakte “delicatessen”. We laten het ons smaken met vooraf een picon vin blanc en tussenin een femme fatale.

Gelukkig moeten we na dit vleeswarenfestijn nog slechts een 20km binnendoor naar Bergues, waar de sneeuw ons “bienvenue chez les Chti’s” toefluistert.Het is al late namiddag wanneer we aankomen op de grote camperplaats aan het sportstadion. We besluiten om een kleine wandeling te maken in het stadje en onderweg 2 geocaches in de buurt op te pikken. Dat lukt probleemloos.

Ondanks de fysieke inspanning komt de honger niet en we installeren ons achter de TV waar de DVD over de Chti’s in Bergues onze lachspieren aan het werk zet.  We beginnen aan een rustige nacht, samen met nog één andere camper .

’s Ochtends is het rondom ons helemaal wit en grijs. Geen uitnodigend wandelweer. We besluiten ons toch aan de wandeling doorheen dit ommuurde stadje te wagen. Het is spekglad op de wegeltjes. Het carillon in het Belfort klinkt blijmoedig boven onze hoofden, in schril contrast tot de sneeuwstorm die ons halfweg de wandeling verrast. Snel terug naar de camper. We eten snel wat en besluiten gauw te vertrekken, want we vrezen straks niet meer weg te geraken.

Het gaat richting Le Touquet Paris Plage en hoe meer we naderen, hoe minder sneeuw er ligt. Eenmaal ter plaatse heet het zonnetje ons zelfs welkom.

Op de camperplaats aan de jachthaven, die in de zomer gewoonlijk overvol staat, huizen nog een vijftal buren. Plek genoeg dus.

We hebben nood aan zonnetje op ons bolletje en begeven ons via de nieuw aangelegde promenade naar het strand voor een wandeling helemaal tot in LTPP-centrum. Lelijkheid bestaat, ook in Frankrijk.

 

In België kennen we langs de strandlijn enkel maar betonnen blokkendozen, die wel allemaal consequent in dezelfde non-stijl gebouwd zijn. LTPP-centre blijkt een allegaartje van lelijke hoog-en half-hoogbouw te zijn, met op kop van de dijk de aarstlelijke piramide van het tropische zwembad, omringd door het grauwe asfalt van een reusachtige parking. Het is er kermis en voor zoveel lelijkheid bestaat enkel een grote portie smoutebollen als afdoende remedie.

We wandelen even door de winkelstraatjes die een flauw afkooksel zijn van de Langestraat in Oostende, en gaan dan al snel binnendoor langs de met pijnbomen omzoomde villawijken. Hier is het wel goed toeven. De vastgoedprijzen zijn ongetwijfeld niet voor onze portemonnee. Na nog een kilometertje stappen komen we terug aan de jachthaven, onze thuis voor vannacht.

Het werd een rustige nacht, tot rond halfnegen de lokale werkmannen hun schijnarbeid aanvatten. Dat doen ze natuurlijk met een paar flinke mokerslagen, zodat iedereen goed wakker is. Na het ontbijt maken we nog een wandeling door het natuurgebied tussen de zee en de villawijk en we flaneren opnieuw door de villawijk.  Het wordt al snel middag en voor deze namiddag staat een uitstap naar de overkant van de Baie de la Canche op het programma. Daar wachten 6 geocaches op ons. Een goede reden voor een flinke wandeling !

Met wat moeite vinden we een parkeerplaats, maar deze is toch op zo’n 1,5km van de geocachelocatie. Geen nood : er ligt een prachtig duinenreservaat tussen de 2 locaties, dat pakken we toch gewoon even mee ? En ligt daar niet nog een cache ergens halverwege ? Inderdaad. Het duinengebied is wondermooi, maar de paadjes zijn erg klein en zelfs de topokaart (her)kent ze niet allemaal. Het wordt dus een avontuurlijke tocht over onbetreden wegeltjes, op en af hoge duinen en doorheen het mulle zand en duinbosjes. We worden beloond met prachtige vergezichten over de baie de Canche en een geocache erbij.

 

De vijf caches blijken ook in een (vogel)natuurreservaat verborgen te zijn. De waypoints leiden ons van observatiehut naar observatiehut. We lopen langs moerasgebied en op de onduidelijke rand tussen water en walbegroeing. Volgens onze GPS moeten we ettelijke keren natte voeten hebben, maar het is eb en dat helpt ons droog te blijven .

Het loopt al tegen de avond wanneer we terug bij de camper komen en hoewel terugkeren naar LTPP voor de hand ligt, besluiten we toch wat verder door te rijden naar Berck sur Mer, waar een camperplaats vlakbij zee en in de duinen zou zijn.

Bij valavond vinden we deze vrij vlot. Het is een parking met 105 plaatsen aan weerszijden. De duinenkant staat vol. Dat wil zeggen : er werd telkens een plaats tussen de motorhomes gelaten. Dat is ook wel nodig want de plaatsen zijn hier veel te smal afgebakend zodat je makkelijk het zout zou kunnen doorgeven aan je buurman wanneer die er stilletjes om vraagt.We zetten ons aan de straatkant en brengen een rustige nacht door.

De volgende ochtend staat een flinke wandeling van 11km op het programma die begint aan het jachthaventje vlakbij de camperplaats en verder gaat via de wandeldijk langs de baai van de  Authie, de baai van de Somme in het klein (maar toch al wat groter dan de baai van de Canche in LTPP). Berck is de stad van de hospitaalscholen, en dat merk je aan de statige gebouwen in de duinen, net achter het brede strand. Kyra geniet van het vrijlopen en blijft braaf in de buurt, niet in het minst vanwege de balletjes die we haar regelmatig toestoppen.

Na de strandwandeling gaat het terug via de campings en Berck stad. Hier is niks aangenaams te bekennen en de wandeling eindigt dus wat in mineur.

We lunchen in de camper en gaan nog een luchtje happen aan het jachthaventje. Het begint te regenen en dus is het tijd om naar huis te vertrekken.

Het weer heeft ons parten gespeeld tijdens deze vierdaagse van Bergues tot Berck, en sneeuw, zon en regen wisselden regelmatig mekaar af. Maar : we hebben nu wel een andere kijk op de streek tussen de 2 Caps en de baai van de Somme en…op de Chti’s…

klik HIER voor de fotoreportage 

 

                                                                                  

                                                                                                                   

website gemaakt door : Conus Group © 2008 • Privacy Policy and Terms of Use on demand

www.motorhomestories.be
 B